دیر زمانیست که فرهیخته گان اندیشه بشری به عصبیت قدرت طلبی انسان و خطرات ناشی از آن پی برده اند که چنانچه این قدرت طلبی کنترل و به آن سمت و سو داده نشود باعث نابودی و جنایت و همچنین خشکاندن استعدادهای بشری می شود که تاریخ نیز آن را تایید می کند. حافظه تاریخی ما هنوز جنایات چنگیز و هیتلر و استالین و صدام و ... را فراموش نکرده است که چگونه این عصبیت قدرت طلبی برای توجیه این جنایات، خود را پشت ایدئولوژی ها و گفتمانهای حقانیت طلبی استتار کرده و می کند و
چگونه این قدرت مداران به اقدامات یکه خواهی و حقانیت طلبی خود قداست می دهند. و در لابه لای آن به جنایات مقدسی دست می زدند و بارها در جامعه ارادة مردم از تمام لایه های آن از روشنفکران و دانشجویان گرفته تا مردم آگاه در مواقع حساس از وقوع جنایاتی جلوگیری کرده اند که شاید روی دادن آن برای مدتهای طولانی وجدان هر انسانی را می آزرد. امروز جامعه ما یکی دیگر از مواقع حساس را تجربه می کند که متاسفانه باعث قربانی شدن دهها نفر از افراد جامعه ما شده است که هر کدام از آنها به بهانه های مختلف اعدام شده اند یا بسیاری دیگر از دانشجویان، روزنامه نگاران و دگر اندیشان در حبسهای طولانی مدت عمر با ارزششان قربانی حقانیت طلبی عصبیت قدرت شده اند. شبح نامیمون اعدام امروز در خانه روزنامه نگار جوان و پاک اندیش عدنان حسن پور تکیه زده است. اعدام و پایان دادن به زندگی این جوان کُرد وجدان هر انسان نوع دوستی را در سرتاسر جهان جریحه دار می کند، اعدام عدنان حسن پور علاوه بر نگرانی از حکم ایشان حامل احساس مسئولیت در برابر اوضاع غیرانسانی حاکم برجامعه خود نیز می باشد و سکوت در برابر این حکم ناعادلانه به شرمندگی و عدم مسئولیت پذیری ما و نهایتاً هبوط حس انسان دوستی و قبول بزرگترین توهین و اهانت به خودمان می انجامد. عدنان حسن پور، هیوا بوتیمار، دانشجویان، دگر اندیشان و کلاً زندانیان سیاسی به اتهام اقرار به اتهامات واهی که در زیر سخت ترین شکنجه های روحی و روانی و فضای رعب و وحشت که هر قانونی که بویی از انسانیت در آن دمیده شده باشد آن را باطل و ناعادلانه می داند. بطوریکه به عنوان نمونه وکیل آقایان عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار اذعان می کند که تا جلسه نهایی دادگاه موکلین خود آنها را ملاقات نکرده است و فقط در آن جلسه او موکلین خود را در حالی دیده است که به اتهامات خود در آن فضای وحشتناک اذعان می کردند و ناگفته پیداست که این شیوه های مخوف رفتار با متهمان که به دلیل مدتهای مدید بی خوابی و خستگی جسمی و روانی که در آن شرایط، فرد استقلال فکری و روانی خود را از دست داده و در ساعات طولانی بازجویی و ماندن در بلاتکلیفی آنها را مجبور به قبول اتهامات و اقرار به جرایم ناکرده می کند که با موازین حقوق بشر و کرامت انسانی در تناقض می باشد. شیوة مذکور، نقض دادرسی منصفانه است وجرم محسوب شده ونیز قابل استناد به رای نمی باشد. با تایید حکم اعدام عدنان حسن پور توسط دیوان عالی کشور این روزنامه نگار جوان کُرد چند روزی دیگر مهمان این دنیا و مردمان قرن بیست یکمی است. این در حالی است که روزنامه نگاران و روشنفکران به خاطر اندیشه غیر از اندیشه حاکمان به پای چوبه دار رفته و یا تیرباران می شوند. با نگاهی به دیگر کشورهای معاصرما نه تنها دگر اندیشان و روزنامه نگاران بازداشت و اعدام نمی شوند بلکه آزادی کامل برای فعالیت و بیان اندیشة خود را دارا هستند و حکم اعدام رخت بر بسته و حتی شرورترین افراد در این جوامع از دادرسی منصفانه برخوردار هستند و متهمان بعد از دستگیری بلافاصله با وکیل خود مشورت می کنند و بعد به اتهامات پاسخ می دهند. در جلسه دادگاه قاضی با هیئت منصفه رای نهایی را صادر می کند و اگر حکمی غیر از این روند صادر شود غیرقانونی بوده و مسئول نمی باشد و با اعتراض نهادهای حقوق بشری و جامعه مدنی و مردم رو به رو می شود و دستگاه قضایی و سعی در اصلاح مجرمین و بازگرداندن آنها به زندگی در بطن جامعه و دادن حق حیات مجدد به آنها را، وظیفه خود دانسته و با این پیش فرض که، ارتکاب به جرم دلائل جبری روانی خاص خود را داراست و هر مجرمی قابل اصلاح می باشد نه آنکه حق زندگی را از افراد سلب می کنند. آن نیز با اتهامات واهی و کذب برای ایجاد رعب و وحشت در بین فعالین و روشنفکران و مردم و سرکوب آزادیخواهی در راستای تداوم قدرت خود برای چند صباحی دیگر. درحالی که خود حاکمیت جز اولین امضا کنندگان میثاقهای بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و اعلامیة جهانی حقوق بشر می باشد. ما جمعی از دانشجویان به عنوان وجدانهای بیدار و مسئول از تمام فعالین مدنی و حقوق بشری و دانشجویان و آحاد مردم ایران و کردستان و همچنین مجامع و نهادهای بین المللی و حتی دولتها می خواهیم که نسبت به این اجحافها و جنایات ساکت ننشسته و نهایت اعتراض خود را به این حکم ناعادلانه ابراز نمایند. نیز به دولتمردان و مقامات قضایی هشدار می دهیم که از اجرای این حکم ناروا و قرون وسطایی خودداری کنند و خواستار لغو این حکم به هر شیوة ممکنه هستیم و معتقدیم که این حکم با معیارهای فکری و اندیشه ای دانشجو، جامعه آکادمیک امروز و روح انسانیت همخوانی نداشته و مطمئناً اجرای این حکم کم سابقه و از نوع خاص که فردی مرتبط با جامعه روشنفکری است دانشجویان آرام نخواهند نشست و اعدام عدنان حسن پور را همچون به اعدام آزادی و تیرباران انسانیت می دانیم. جمعی از دانشجویان دانشگاههای تهران آبان و آذر ماه 1386

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

  RSS