سروودی نه‌ته‌وایه‌تی ئه‌ی ڕه‌قیب                ئه‌ی شه‌هیدان شه‌هیدان هۆ کاکی پێشمه‌رگه کوردستانه‌که‌م پێشکه‌وه ئه‌ی کوردی ئازا

Qasmloo Nezei Chawi Dagirkeran قاسملوو نێزه‌ی چاوی داگیركه‌ران Shehid Bew Zamei Dra Le Jergt شه‌هید به‌و زامه‌ی درا له جه‌رگت Xwaie Weten Awa Kei خوایه وه‌ته‌ن ئاوا كه‌ی Raperiom Wa Le Kuri Bezmi Tekoshanewe ڕاپه‌ریوم وا له كۆڕی به‌زمی تێكۆشانه‌وه Shehid Nemre Wako Shax شه‌هید، نه‌مره وه‌كوو شاخ Bji Bji Ai Peshmerge بژی بژی ئه‌ی ‌پێشمه‌رگه Bji Peshmerge بژی ‌پێشمه‌رگه Tu Namri Chawekanm تۆ نامری چاوه‌كانم Merejn Bum Frmeski Xem مه‌ڕێژن بۆم فرمێسكی خه‌م Hu Kaki Peshmerge Shorshgeri Qareman هۆ كاكی پێشمه‌رگه شۆڕشگێری قاره‌مان Men Peshmergei Kurdstanm من پێشمه‌رگه‌ی كوردستانم

 

سڵاو له پێشمه‌رگه قاره‌مانه‌کانی        حیزبی دێمۆکراتی کوردستانی ئێران

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

پیرۆز بیت 26ی سه‌رماوه‌ز رۆژی پێشمه‌رگه‌ی کوردستان له‌ هه‌موو رۆڵه‌یه‌کی شۆڕشگێری گه‌لمان "سایتی پێشمه‌رگه‌کان"

ئه‌ی پێشمه‌رگه                                                     که هاتیه ‌ناو کێڵگه‌ی دڵم و ‌ بۆ یه‌که‌م جار هه‌وارگه‌ی ئه‌وینت هه‌ڵدا وه‌بیرم دێ

درێژه‌ ...                          

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

۲۶آذر روز پیشمرگ کردستان بر ملت کرد خصوصا پیشمرگان قهرمان و مبارز حزب دمکرات کردستان مبارکباد.

۲۶آذر روز پیشمرگ کردستان بر ملت کرد خصوصا پیشمرگان قهرمان و مبارز حزب دمکرات کردستان مبارک باد.

http://www.peshmergekan.com/ 

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

با انتشار بيانيه ای در بروکسل
اتحاديه اروپا بار ديگر نقض حقوق بشر در ايران را محکوم کرد

• وزيران امور خارجه اتحاديه اروپا در بيانيه ی خود با ابراز نگرانی از وضعيت حقوق بشر در ايران اعلام داشتند رعايت حقوق بشر اهميتی اساسی در بهبود روابط اروپا با ايران خواهد داشت
• اتحاديه اروپا: وضعيت حقوق بشر در ايران بدتر از گذشته شده و جمهوری اسلامی از اصلاح قوانين و تغيير قوانينی كه لطمه به حقوق بشر محسوب می شود، خودداری كرده است
• اتحاديه اروپا به منظور بهبود وضعيت حقوق بشر در ايران به راه های ديگری مانند سازمان ملل متحد نيز متوسل خواهد شد ....

روز جهانی حقوق بشر در آخن مراسم روز جهانی حقوق بشر در شهر آخن آلمان با حضور محمدرضا نيکفر و محمدرضا معينی برگزار شد

بزرگداشت بيست و يک اذر مراسم بزرگداشت 21 آذر در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد

اعتراض به احکام اکبر عطری و فريد مدرسی بيانيه انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايی

تاييد حکم

حکم حبس سميع‌نژاد در هيات تشخيص ديوان عالی كشور تاييد شد

خبر تکان دهنده بود!

 نامه منصوره بهکيش به خانواده های داغدار هواپيمای سی 130

ديدار با خانواده گنجی

ديدار جمعی از اعضای شورای تهران دفتر تحكيم وحدت با خانواده اكبر گنجی

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

 عبدالستار دوشوكي

در كنفرانس لندن كه روز نوزدهم فوريه سال جاري و با حضور نمايندگان بيش از بيست سازمان و احزاب وابسته به خلق بلوچ، كرد، ترك آذري، عرب و تركمن و غيره تشكيل شده بود، حزب دمكرات كردستان بهمراه جبهه ما و سازمان دفاع از خلق تركمن راه خود را از آنهائي كه تاكيد بر استعمال كلمه "استقلال" در واژه هاي سياسي و مبارزاتي خود داشتند ، جدا كردند. بعضي از نمايندگان نيروهاي بخصوص آذري و عرب بر اين عقيده استوار بودند كه استقلال و يا پيوستن متعاقب آنان به كشورهاي همجوار و همزبان و هم فرهنگ و غيره حق مسلم آنهاست. حق! و يا ناحق! بهرحال از نظر حزب دمكرات كردستان ايران و جبهه ما اينگونه شعارها نه تنها اثري بسيار منفي در پيشرفت مبارزه خواهد داشت بلكه از نظر سياسي غير قابل قبول و مخرب مي باشد. بخاطر دارم يكي از نمايندگان جبهه دمکراتیک مردمی خلق عرب احواز اصرار داشت كه مي خواهند در ايران بمانند اما به شرطي كه حق تعيين سرنوشت حق آنهاست و قابل سلب نيست. بهرحال از نظر ما و حزب دمكرات كردستان ايران اينگونه مباحث و ادعا ها افراطي محسوب مي شد ، كه نه تنها هيچ كمكي به مبارزات خلقهاي ستمديده نمي كرد، بلكه در عمل سياسي اثري كاملا منفي و بازدارنده مي داشت.

آقاي مصطفي هجري دبير كل حزب دمكرات كردستان ايران نيز در آن جلسه شركت داشتند. خوب بخاطر دارم كه چگونه ايشان از طرح شدن اينگونه شعارها و اصرار بر بيان علني و عملي شعار استقلال و حق تعيين سرنوشت در خارج از چارچوب تماميت ارضي توسط بعضي از گروه ها به ستوه آمده بود و قبل از ترك جلسه بطور خصوصي به ما گفتند كه با اين نوع گروه ها امكان همكاري وجود ندارد. حال در طي اين نه ماه اخير چه اتفاق و يا اتفاقاتي بوقوع پيوست كه آقاي مصطفي هجري دبير كل محترم حزب دمكرات كردستان ايران، در سخنراني اخير خود در كردستان عراق همان حرفهائي را مي زند كه ابوشريف و محمود احمد از جبهه دمکراتیک مردمی خلق عرب احواز مي گفتند و به دليل آن از طرف ما طرد شدند. سخنان آقاي هجري اخيرا در پاريس توسط آقاى خسرو عبداللهى عضو على البدل كميته‌ى مركزى و مسئول بخش روابط حزب دمكرات كردستان ايران در خارج تكرار شدند. وي در سخنراني خود گفت " حزب دمكرات كردستان ايران كه 60 سال است براى آزادى و دمكراسى و تحقق حقوق ملت كرد در كردستان ايران مبارزه مى‌كند ضمن تاكيد بر حق ملت كرد در ايجاد دولت مستقل، با توجه به فاكتورهاى بين المللى و منطقه‌اى و نيز وضعيت ژئوپوليتيكى كردستان در خاورميانه، براين بارو است كه مناسبترين راه حل مسئله‌ى كرد در همه‌ى بخشهاى كردستان، استقرار سيستمى دمكراتيك و فدرال بر مبناى جغرافيايى ـ ملى در هريك از كشورهاى است كه كردستان را ميان خود تقسيم كرده‌اند" .

حال چرا و به چه دليلي، شعار " دمكراسي براي ايران و خودمختاري براي كردستان" بعد از دهها سال به شعار "فدراليسم" تبديل شد، و اينك ابراز علني حق استقلال ملت كرد و يا تشكيل كردستان بزرگ مطرح مي شود، چيست؟ بنده نمي دانم. البته هدف مقاله بنده قضاوت در مورد حق و حقوق خلق كرد نيست. بنده نه حزب دمكرات كردستان را سرزنش و نه تشويق مي كنم، بلكه هدف اصلي اين مقاله در درجه نخست تجزيه و تحليل مواضع اخير حزب دمكرات كردستان ايران است كه تعداد كثيري از هموطنان ما را بهت زده كرده و در مرحله دوم مكانيسم و چگونگي تاثيرپزيري اين موضع گيري بر روند مبارزاتي ديگر خلق هاي ايران نظير بلوچ و تركمن و عرب و آذري و غيره است. حزب دمكرات كردستان ايران يك حزب ديرينه و با سابقه است كه در ميان نيروهاي سياسي ايران جايگاه ويژه خود را داشته است. در شرايط بحراني فعلي كشورمان و با توجه به سردرگمي و تشدد و پريشان حالي اپوزيسيون در داخل و خارج، بسياري از هموطنان و حتي سياسيون مبارز اپوزيسيون از حزب دمكرات كردستان ايران انتظار داشتند تا به عنوان يك نيروي ثبات و شفافيت و يا بعنوان يك كاتاليزور تسهيل دهنده بقيه نيرو هاي سياسي ايران را از سردرگمي و تفرقه نجات دهد. اما متاسفانه عليرغم پتانسيل و جايگاه ويژه ، حزب دمكرات كردستان ايران استراتژي خود را كه مي توانست تاثير گزار در سطح ملي باشد، محدود به كردستان نمود، غافل از اينكه سرنوشت جزء نمي تواند از سرنوشت كل مجزا باشد. در اين راستا ، حزب دمكرات كردستان ايران همرا و همگام با نيرو ها و عناصري از ديگر خلقها شده است كه اگر چه اكثر آنان نيروها ، شخصيت ها و جريانات پاكي مي باشند ، اما متاسفانه عده كمي نيز خود را در اين دايره جا كرده و با اهدافي بسيار مشكوك ساز "شيرين" فدراليسم ملي" يعني فدراليسم مبتني بر شش مليت مستقل ( كرد ، فارس، بلوچ، ترك آذري، عرب و تركمن) مي نوازند. اين افراد مشكوك و يا حتي شناخته شده و وابسته به بسيج عشايري كه بعضي از آنان آزادانه به ايران سفر رفت و آمد مي كنند، در جلسات كنگره فدرال با حزب دمكرات كردستان ايران سرنوشت آينده كشور را مورد بحث و بررسي قرار مي دهند. حال با توجه به تاريخ تلخ حزب و بخصوص ترور رهبران حزب، چرا آنها اصرار دارند كه با هر عنصر و يا كسي كه ظاهرا شعار فدراليسم بدهد، همكاري كنند ، قابل بحث و گفتگو است.؟

از نظر بسياري از ناظران و تحليگران سياسي علت تغيير موضع و استراتژي حزب شايد به دو دليل باشد. دليل اول تاثير پذيري از جو كردستان عراق كه در شرايط فعلي عملا و يا حداقل در امور داخلي خود استقلال دارد. اكثر مسئولان حزب در آنجا زندگي مي كنند. دليل دوم ، همانگونه كه در بالا اشاره نمودم، همراه شدن تعداد انگشت شماري از عناصر مشكوك و وابسته از مناطق ديگر ايران در كنار حزب (در كنگره ايران فدرال) و تاثير پذيري از مواضع ظاهري و ادعاي تند آنان در مورد "فدراليسم ملي" و افرادي با نظرات افراطي كه بخاطر هدف مشخصي معركه بيار آتش شده اند. حزب دمكرات حتي تا بدانجا پيشرفته كه ظاهرا عناصر مشكوكي را كه بدليل مشكوك بودن و سفر به ايران از جبهه متحد بلوچستان ايران اخراج شده بودند، بنام جبهه در جمع خود پذيرفته اند ( جبهه متحد بلوچستان ايران عضو كنگره فدرال ايران نيست). بنده وارد جزئيات تاثير اينگونه جريانات مشكوك بر كل كنگره فدرال نمي شوم. در ضمن اجازه بدهيد وارد مقوله نقش و حضور كشورهاي بيگانه در مسائل عراق و يا كردستان نيز نشوم. زيرا كه اين بحث مثنوي هفتاد من كاغذ مي طلبد. علت اعلام صريح موضع حزب در رابطه با استقلال و يا تشكيل كردستان مستقل در شرايط فعلي چيست؟ اين سوالي است كه ذهن بسياري را به خود مشغول داشته است. براستي از كنفرانس لندن تا سخنراني اخير دبير كل حزب چه اتفاقي افتاد كه همه چيز تغيير كرد؟ آيا لازم بود در شرايط فعلي كه رژيم جمهوري اسلامي تبليغ مي كند كه اگر رژيم سقوط كند ايران تجزيه مي شود، به چنين مسائلي دامن زد؟ در نهايت حزب اعلام داشته است كه استراتژي فعلي حزب حضور كرد و كردستان در يك ايراني فدرال است. براستي اگر استراتژي اين است، عقل سالم و اصول بنيادين سياسي حكم مي كند كه بايد تمام انرژي (عملي و علني و تبليغاتي) خود را معطوف نيل به هدف يا استراتژي كرد و از هرگونه حركت و بياني كه استراتژي را خدشه دار كند بپرهيزيم. ما بايد به زباني بسيار ساده هدفمان را بصورت بسيار شفاف و واضح بيان كنيم و از ديگران بخواهيم تا درد ما را درك كرده و ما را در رسيدن به هدفمان ياري كنند. متاسفانه اگر متهم شويم كه حرف دو پهلو مي زنيم و يا سياست يك بام و دو هوا بازي مي كنيم، از دوستانمان كاسته و بر دشمنانمان افزوده خواهد شد.

شرايط عراق با شرايط سياسي ايران كامل فرق دارد. در اين مورد مي توان مثنوي هفتاد من كاغذ نوشت ، چه از ديدگاه تاريخي، فرهنگي و يا سياسي. وانگهي آنچه كه در عراق اتفاق افتاد در ايران قرار نيست كه اتفاق بيفتد. ناچارم كه به بحث چند سطر پيش برگردم، يعني نقش و جايگاه حزب دمكرات كردستان بر سر سفره سياسي ايران. انتظار من از حزب دمكرات كردستان در شرايط بحراني فعلي كشورمان همانگونه كه توضيح دادم اين بود كه حزب صاحب آن سفره بشود، نه اينكه بلوچها ، عربها، آذري ها، و تركمن ها را در گوشه اي به دور از سفره جمع كند و همگي فرياد برآورند آه ! ما چرا از آن سفره حقي نداريم؟ اگر امروز كرد هاي عراق به حقوق سياسي، فرهنگي و اقتصادي خود رسيده اند ، علتش آن نيست كه جلال طالباني و هشيار زباري و غيره قهر كرده اند و در فراز كوههاي كردستان نشسته و بانگ اعتراض برآورده كه يا اليهناس چرا حق ما كرده ها را نمي دهيد. نه ! آنها خود را در راس قدرت در بغداد قرار داده اند. آنها در عمل نشان داده اند كه نه تنها كردستان بلكه عراق مال آنهاست. آري كردهاي عراقي با مشاركت در حكومت مركزي و در كنار ديگر عراقي ها توانستند ، حقوق خلق كرد در كردستان عراق را تثبيت كنند. زهي جاي تاسف است كه حزب دمكرات كردستان ايران خود را به دور از صحنه مبارزه سياسي نيرو هاي دمكرات و آزاديخواه ايراني ايزوله كرده. حزب دمكرات كردستان مي توانست نه تنها در قلب سياست ايران جاي داشته باشد، بلكه به عنوان يك نيروي موثر و تعيين كننده، منافع خلق كرد را از جايگاه قدرت ، نفوذ و تاثير گزاري تضمين كند. حزب اين وزنه و پتانسيل تاريخي و سياسي را دارا است، اما صد افسوس كه بجاي استفاده از فرصت ها، حزب دمكرات كردستان با تاكيد بروي واژه هاي گنگ و نامفهوم براي بسياري از هموطنان نظير "فدراليسم جغرافيايي ملي" و اصرار بر بيان غير ضروريات امروزه همانند استقلال و غيره، نه تنها منافع خلق كرد را در عمل تامين نمي كند بلكه به مبارزه ملي آزاديخواهان ايراني براي گزار از جمهوري اسلامي و تشكيل يك سيستم سياسي آزاد و غير متمركز خدشه وارد مي كند.

فدراليسم يكي از اشكال مختلف سازماندهي امور اجرايي و اداره يك كشور مي باشد، و هيچگونه ارتباط مستقيمي به دموكراسي و احقاق حقوق خلق ها ندارد. كشورهاي اتيوپي ، نيجريه، ونزوئلا و پاكستان سيستم فدرال دارند. آيا يك سيستم فدرال در اين كشورها ، آزادي ، دمكراسي ، حقوق بشر و بالاتر از همه حقوق مردم ايالت هاي فدرال را تضمين كرده است؟ بريتانيا و يا فرانسه و يا سوئد فدرال نيستند ، اما دمكراسي هستند. دمكراسي يعني عدم تمركز قدرت. فرانسه فدرال نيست ، اما ايالات خود مختار نظير موناكو و كورسيكا دارد. بريتانيا يك سيستم سياسي غير متمركز دارد كه اساس امور اداري و اجرايي آن دولت هاي محلي ( شوراي منطقه) هستند كه در حقيقت ادغامي گسترده از شهرداري و فرمانداري مي باشند. اما در حين حال اسكاتلند، وئيلز و ايرلند شمالي (حالت تعليق) خودمختار هستند. اينان حتي تيم هاي فوتبال بين المللي خود رادارند ، حتي اسكناس چاپ مي كنند مانند اسكاتلند. تا آنجائي كه به قدرت تصميم گيري دولت هاي فدرال و يا خود مختار بستگي دارد ، دولت ها و مجالس محلي اسكاتلند و وئيلز در مقايسه با دولت ها و مجالس ايالت هاي آمريكا و يا حتي ايالت هاي ديگر كشور هاي فدرال نظير آلمان از قدرت و آزادي بيشتري برخوردار هستند. پس تعصب بيمورد بر روي كلمه فدراليسم نبايد داشت. آنچه مهم است دمكراسي است. دمكراسي يعني عدم تمركز قدرت ؛ دمكراسي يعني حكومت مردم بر مردم. شما كدام كشور دمكراتيك و آزاد را سراغ داريد كه خلق هاي و يا مليت هاي آن سركوب مي شوند و از حقوق خود محروم هستند؟ بنده كشور دمكراتيك و آزادي را كه به اقليت هاي قومي و يا مذهبي خود ستم روا مي دارد سراغ ندارم؟ اما بنده كشورهاي فدرال بسياري نظير نيجريه و يا پاكستان را سراغ دارم كه در آنها زن به حكم شرع سنگسار مي شود و فساد و سركوب فراگير است، و حكومت و يا دولت محلي فدرال در عمل بي معني است.

حزب دمكرات كردستان بايد بداند كه تنها ضامن حقوق حقه مردم كرد وجود يك سيستم دمكراتيك ، مردمي و آزاد و مبتني بر منشور جهاني حقوق بشر مي باشد. سيستم و حكومتي كه كردها همانند ديگران در آن سهيم و دخيل باشند. اگر منظور حزب دمكرات كردستان از طرح شعار فدراليسم اين است كه خود را در تعيين و تبئين سرنوشت كشور سهيم مي داند و به همين دليل فرمولي را تجويز كرده است كه نه تنها ضامن حقوق مردم كرد مي باشد، بلكه حقوق ديگران يعني بلوچ و عرب و غيره را نيز تضمين مي كند. اگر منظور اين بوده و است ، بنده به حزب دمكرات كردستان براي شركت در تصميم گيري كلان و كل كشور تبريك مي گويم. حزب دمكرات كردستان كه يك حزب محلي است بعنوان يك حزب ايراني اين حق را دارد كه فرمول براي بقيه نقاط ايران و يا كل ايران صادر كند. اما تعجب و تاسف من اينجاست كه حزب از هيچكدام از نمايندگان بقيه اقوام و يا مليت ها ( فارس، بلوچ، آذري، عرب، و تركمن، و حتي بقيه كردها) نظر خواهي نكردند تا بدانند كه ديگر اقوام (مليت ها) در مورد فدراليسم جغرافيايي ملي چه نظري دارند. من مي دانم كه هيچگونه بحث و نظر خواهي بين حزب دمكرات كردستان و ديگر اقوام و مليت ها در اين مورد صورت نگرفت. بدون بررسي و نظر خواهي از ديگران ، آنها رفتند و شعار خود را از" دمكراسي براي ايران و خود مختاري براي كردستان" به شعار " فدراليسم جغرافيائي ملي" تبديل كردند. بعد از اينكه تصميم خود را در كنگره بزرگ خود گرفتند، آنگاه به نزد ما آمدند و از ما خواستند كه به دفاع از موضع آنان يك جبهه و يا كنگره را تشكيل بدهيم. أر آن فضاي قطبي شده به اصطلاح ملي گرائي هيچ كس را ياراي سوال پرسيدن نبود، گويا كه تصميم كنگره كردهاي حزب دمكرات در كردستان عراق، براي ناسيوناليست هاي بلوچ و عرب و تركمن و غيره ايه آسماني است و ابراز هرگونه شك و ترديد و يا سوال در اين مورد ارتداد و خيانت محسوب مي شد. بعله همين دوستان حزب دمكرات كردستان ايران بودند كه به همه مي گفتند از طرح مسائل جنجالي نظير مطرح كردن حق تعيين سرنوشت خارج از ايران و يا استعمال كلمه نفاق برانگيز و جنجالي "استقلال" پرهيز كنيم. حال چي شده است كه دوستان خودشان از آن استفاده مي كنند؟ در نهايت بايد از اين سروران پرسيد آيا انتظار داريد كه ما هم بعد از اين طبق معمول به دنباله روي از شما بي محابانه از اين كلمه استفاده كنيم؟

چه بخواهيم و يا چه نخواهيم، همه ما ( كرد و فارس و بلوچ و غيره) سرنشينان تاريخي كشتي طوفان زده اي هستيم بنام ايران. اين كشتي توسط دزدهاي دريايي با بيرق هاي سياه كه از ژرفناي قرون وسطاء برخواستند و سكان اين كشتي را بدست گرفتند، بسوي طوفانهاي بلاخيز و نامعلوم در حركت است. همه ما سرنوشتي مشترك داريم. آنهايي كه آزادي خود را در متلاشي شدن اين كشتي مي بينند، دجار توهم و ابهام شده اند. آزادي و سلامتي همه ما در گروء رسيدن به ساحل نجات كه همانا ساحل آزادي ، دمكراسي و همزيستي برادارانه ، برابرانه و مسالمت آميز تمامي اقوام ايراني مي باشد، است. امروز حزب دمكرات كردستان ايران بايد در صف مقدم و پيشقراول تمامي نيرو هاي سياسي مبارزه راه آزادي ، دمكراسي و منشور جهاني حقوق بشر باشد، نه اينكه به گوشه اي از كردستان عراق خزيده و خود را از مبارزه ملي تمامي ايرانيان ايزوله كرده و بجاي پذيرفتن مسئوليت تاريخي خود بعنوان اصيل ترين و قديمي ترين حزب معتبر سياسي ي قديمي ترين و يا به اصطلاحي اصيل ترين قوم يا مليت ايراني (يعني كرد)، اينگونه تحت تاثير جو خارجي قرار گرفته با بيان كلماتي كه هيچ گونه كمكي به مبارزه فعلي ما بر عليه استبداد مذهبي نمي كند، زمينه عدم اطمينان سازي را ناخود آگاهانه فراهم كند. همه ما ( فارس، بلوچ و كرد و بقيه اقوام و يا مليت ها و زنان، اقليت هاي مذهبي، حتي خود شيعيان، دانشجو و . . .) مورد سركوب رژيم جهل و جور هستيم. مبارزه ما يك مبارزه ملي است. مبارزه من بر عليه گنجي قهرمان و يا باطبي ها نيست. در شرايط بحراني امروز، من ميليونها گنجي و باطبي فارس را كه مورد سركوب وحشيانه اين رژيم و در زندان ها هستند، همرزم و همسنگر خود بر عليه فاشيسم مذهبي و مزدوران بسيج عشايري ( بلوچ مزدور) و امثال قاليباف عرب و خلخالي ترك مي دانم. پس جنگ ما جدال بين اقوام نبوده و نيست. بعله بنده هميشه و همواره از هويت و حقوق پايمال شده بلوچ و كرد و عرب و تركمن و غيره دفاع كرده و مي كنم. من همواره از ستم مضاعف و توهين و تحقير به بلوچ ، كرد ، تركمن ،آذري، عرب توسط دولت هاي مستبد مركزي نوشته و خواهم نوشت. اما هرگز اجازه نخواهم داد كه بعنوان يك انسان (تاكيد مي كنم روي كلمه انسان) آزاده و ليبرال دمكرات خود را درگير خصومت هاي بيجاي قبيله اي و جنگ قومي متعصبين كرده و مثلا يك مزدور جنايتكار بلوچ را بر يك انسان آزاده فارس ( يا هر قومي از هر كجاي دنيا) ترجيح بدهم ، تا ثابت كنم كه به بلوچ و بلوچستان وفادارم.

در پايان بايد بگويم هجري عزيز چرا حداقل همانند برادران كرد خود در همانجايي كه هستيد ( يعني كردستان عراق) فكر نمي كنيد؟ چه ايراد و اشكالي دارد كه جنابعالي بعنوان رهبر قديمي ترين حزب معتبر سياسي ايران در فرداي ايران آزاد و دمكراتيك رئيس جمهور و يا نخست وزير ايران بشويد؟ چه اشكالي دارد كه آقاي خسرو عبداللهى وزير خارجه ايران بشود؟ اگر فكر مي كنيد كه اغراق و گزافه گوئي مي كنم ، به جايگاه براداران خود در حكومت مركزي عراق بنگريد ، همانهايي كه تا ديروز سهمشان از حكومت مركزي گاز شيميايي بود، امروز خود حكومت مركزي را بدست گرفته اند. وجود آنها در حكومت مركزي نه تنها ضامن تحقق يافتن حقوق خلق كرد عراق مي باشد ، بلكه در چارجوب عراق آنقدر آزادي در كردستان وجود دارد كه بسياري از كردهاي ايراني نيز از آن بهره مند هستند. شما نيز مي توانيد كردستان مشابهي را در ايراني آزاد ، دمكراتيك ومردمي داشته باشيد. بنده نيز مي توانم بلوچستاني آباد و شكوفا و دمكراتيك در چارچوب تماميت ارضي ابران داشته باشم. اما واقعيت اين است كه براي نيل به حقوق حقه خود در ايراني آزاد و دمكراتيك بايد مسئوليت سياسي خود را درك كرده و بر مبناي آن به اعتماد سازي و اطمينان سازي بپردازيم. باور كنيد ! بسياري از هموطنان ما صادقانه از ظلم و ستم مضاعفي كه به كرد و بلوچ رفته است بيخبرند. بر خلاف بسياري از افراطيون كه معتقدند، بيخبري و ناآگاهي آنان به ستم مضاعف مشكل خود آنان است، بنده معتقدم كه ناآگاهي و بيخبري آنان از ستم مضاعف بر ما و عدم آگاهي از خواسته هاي مشروع ما ، مشكل ما است زيرا اين مشكل همواره گريبانگير ما شده و در آينده نيز خواهد شد. تابستان 58 را بخاطر داريد كه چگونه ناآگاهي و تعصب اينگونه افراد چگونه مورد سوءاستفاده قرار گرفت و همين افراد متعصب و بيخبر و ناآگاه با وحشيگري تمام به بهانه دفاع از ايران و اسلام و جنگ بر عليه كفار به اصيل تريم قوم ايراني ناجوانمردانه يورش بردند. آري اين تعصب و ناآگاهي اينان در تابستان 58 مشكل و گريبانگير مردم كرد شد. وظيفه سياسي جنابعالي و بنده اعتماد سازي است، شرايط حساس و بحراني فعلي حكم مي كند كه همه ما ايرانيان در كنار يكديگر با اعتماد و اطمينان از يكديگر كشورمان را از دست احاطه شدگان در هاله هاي انوار اللهي نجات بدهيم. هر روز كه بر عمر اين رژيم افزوده مي شود ، بر تعداد نوجوانان معتاد و بچه هاي بيسواد در بلوچستان افزوده مي شود. وضعيت بسياري اضطراري است. تا بيست سال ديگر نه بلوچستاني خواهد ماند و نه بلوچي. در مورد كردستان من نمي دانم. اما در مورد بلوچستان مي دانم كه تنها راه عملي نجات آن نجات تمام ايران است، بهمين دليل بنده دست بدست تمامي هموطنان آزاديخواه ايراني داده ام زيرا مي دانم رهائي مردم ستمديده بلوچ از فقر ، اعتياد ، بيماري، گرسنگي، خفقان ، زندان و ياس و نااميدي تنها از طريق آزادي ايران ميسر است.

دكتر عبدالستار دوشوكي
يكشنبه بيست آذر 1384
ad@balochfront.org

خبر قبلی : روزنامه بیلد: احمدی نژاد را می توان به دادگاه بین المللی جنايی کشاند
خبر بعدی : روز جهانی حقوق بشر و اعدام در ملاعام در رژیم اسلامی

فرستادن خبر برای دوستان    |    بازگشت به برگ نخست    |    چاپ کنيد

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

پیرۆز بێ جێژنی 26ی سه‌رماوه‌ز ڕۆژی پێشمه‌رگه‌ی کوردستان. له‌ شاری لینشۆپینگ به‌ بۆنه‌ی ڕۆژی پێشمه‌رگه‌ی کوردستان 26ی سه‌رماوه‌ز، کۆمیته‌ی حیزبی دێمۆکراتی کوردستانی ئێران له‌ شاری لینشۆپینگ، به‌ هاوکاری کۆمیته‌کانی یه‌کیه‌تیی لاوان و یه‌کیه‌تیی ژنان له‌م شاره‌ دا شه‌وئاهه‌نگێک به‌ به‌شداری هونه‌رمه‌ندی لاو کاک ڕێبین عه‌لی پێکدێنێ. به‌شداریتان، وه‌فاداریه‌ بۆ خه‌بات و قوربانیدانی پێشمه‌رگه‌ قاره‌مانه‌کانی کوردستان، ئه‌و مرۆڤانه‌ی هه‌موو کاتێک ئاماده‌ن له‌ پێناوی ئازادی و سه‌ربه‌خۆیی وڵاته‌که‌ماندا گیانیان فیدا بکه‌ن .... بۆ زانیاری زیاتر

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

جنبش دانشجويى ايران، فراز و نشيبهاى زيادى به خود ديده و از آغاز تاكنون، پيشرفت و ركود، اعتلا و شكستهاى زيادى را شاهد بوده و در اين راه طولانى و پر آزمون، چندين صفحه‌ى طلايى را به تاريخ مبارزه‌ى آزاديخواه‌ى ايران افزوده است. از جمله‌ى اين روزهاى تاريخى روز شانزدهم آذرماه سال 1332 شمسى است كه به نام روز دانشجو شناخته شده است. در آن روز خيزشها و تظاهرات دانشجويى در آذرماه 32 در اعتراض به مخالفت با سفر نيكسون به ايران كه در حقيقت به منظور ابراز نفرت و انزجار دانشجويان آزاديخواه عليه حاكميت غيرقانونى و استبداد برگزار مى‌شد، بناگاه آماج رگبار گلوله‌ى آزادى ستيزان قرار گرفت و كشته شدن 3 دانشجو بعنوان لكه‌ى ننگى بر پيشانى سيستم پادشاهى در ايران باقى ماند. هر ساله شانزدهم آذرماه يادآور آن است كه اين جنبش، جنبشى راديكال، آرمانگرا و متعهد به ارزشهاى انسانى است و هنگامى كه ديكتاتورى و توتاليتاريم، جهالت و تحريف، مى‌خواهد سايه‌ى خود را بر تمامى ابعاد و جوانب زندگى سياسى، اجتماعى و اقتصادى مردم بگستراند و كليه‌ى شكافها و گوشه و اكناف جامعه را مملو از دروغ و سراب نمايد، جنبش دانشجويى با آگاهى و درايت خاص، مشكلات و راه‌های برون رفت از آنرا تشخيص مى‌دهد و به حلقوم پر از فرياد آزاديخواهانه‌ى مردم بدل مى‌گردد. اكنون نيز درحالى روز دانشجو و يادمان شانزدهم آذرماه را گرامى مى‌داريم كه رژيمى انحصارطلب، مرتجع، قرون وسطايى سیستمی ديكتاتورى و فاشيستى بر ايران حكمفرماست و در اين اواخر در نمايش به اصطلاح انتخابات، تاريك‌انديش‌ترين و جنايتكارترين جناح رژيم، قدرت اجرايى كشور را در دست گرفته و در چند ماه گـذشته، سيماى واقعى رژيم جمهورى اسلامى كه در فضاى مه‌آلود به اصطلاح اصلاحطلبى درحال پنهان شدن بود را براى جهانيان عيان ساخت و حتى در اين اواخر براى آنكه نشان دهد چه اندازه با علم و تحصيل و انديشه‌ى نو مخالف است، يكى از ترويج دهندگان خرافات و جهالت را به عنوان رئيس دانشگاه معرفى نمود. رژيم جمهورى اسلامى درصدد يك دست نمودن خويش است و با پر كردن شكافهايى كه برداشته بود، و با به خيابان آوردن چماق بدستان و بسيجيها و پاسدارانش مى‌خواهد مبارزه‌ى دمكراتيك و آزاديخواهانه‌ى مردم را ناچار به عقب نشينى نمايد. بهمين خاطر در اين مقطع تاريخى، دانشجويان و جنبش دانشجويى بايد به عنوان قشر پيشگام و پيشرو جامعه، در مقابل نيروهاى تاريكى بأيستد و همصدا با ساير اقشار و طبقات جامعه تا تحقق آزادى و عدالت به مبارزه‌ى خويش ادامه دهند. مبارزه‌ى دانشجويان و جنبش دانشجويى با موانع و مشكلات فراوانى دست به گريبان است و همانگونه كه از گـذشته و آزمونهاى اين جنبش استنتاج مى‌شود، از جمله‌ى اين موانع وجود سازمانها و تشكلهاى تصنعى وابسته به حاكميت مى‌باشد كه رژيم با هدف منحرف نمودن فعاليت دانشجويان و دور ساختن آنها از خط مشى اصلى اشان اقدام به تشكيل آن نموده است. تشكلهاى تصنعى‌اى همچو دفتر تحكيم، انجمن هاى اسلامى و جامعه‌ى اسلامى دانشجويان و غيره، از جمله سازمانهايى هستند كه مدتهاى مديدى مى‌خواهند خود را نماينده‌ى جنبش دانشجويى وانمود كنند و در مقاطع حساس سطح مطالبات دانشجويان را تقليل دهند و مسائل و مشكلات اصلى كشور كثيرالملله ايران را پنهان نموده و در حاشيه قرار دهند. از جمله وظايف دانشجويان بويژه دانشجويان مليتهاى تحت ستم مى‌باشد كه با سازمانده‌ى و ايجاد همبستگى و همصدايى ميان خويش، به اين نوع سازمانهاى تصنعى اجازه ندهند به نام آنها، مبارزه‌ى دانشجويى را به انحراف بكشانند. رژيم جمهورى اسلامى در تابستان امسال پرده از نقاب دروغين خود برداشت و بار دگر جلادان خودرا به جان مردم انداخت و نخستين جائيكه زهر كين و نفرت خود را ريخت، كردستان سنگر تسخير ناپـذير آزادى و مقاومت بود و ملت كرد نيز بمانند هميشه نشان داد كه پيشرو و علمدار مبارزه‌ى آزاديخواه‌ى است و با مبارزه‌ى مدنى و نوين خود در مقابل هجوم و سركوب عمال رژيم قيام نمود. هنوز خون شهيدان قيام پرشكوه تابستان خشك نشده بود كه رژيم جنايتكار جمهورى اسلامى با به قتل رساندن يك جوان اهل مهاباد به نام شيركو امينى نشان داد كه آنچه نزد وى فاقد ارزش و اهميت مى‌باشد، همانا حقوق بشر و آزاديهاى انسانى است. دانشجويان آزاديخواه كرد كه هميشه در مقابل جور و استبداد حكومتگران مقاومت و ايستادگى كرده‌اند نشان داده‌اند كه نسبت به تحقق آرمانها و خواستهاى ملتشان متعهد مى‌باشند و در مقابل اين جنايت رژيم ساكت و خاموش نمى‌مانند و نخواهند گـذاشت كه خون شهداى راه آزادى كردستان و خون شهيدان خيزشهاى تابستان امسال و بخصوص خون شيركو امينى به هدر رود. اتحاديه‌ى دانشجويان دمكرات كردستان ايران، ضمن گراميداشت يادمان شانزدهم آذرماه و ابراز تقدير و افتخار به شهداى راه آزادى و سعادت انسانها، از كليه‌ى دانشجويان، آ زاديخواهان و مبارزان ايران مى‌خواهد كه در مقابل جنايتهاى رژيم در كردستان، خوزستان و ساير جاهاى ايران ساكت ننشينند و بويژه از دانشجويان آزاديخواه ملتهاى ايران مى‌خواهد كه رسالت تاريخى خود را مبنى بر احقاق اهداف و آمال ملتهايشان به انجام رسانند. اتحاديه‌ى دانشجويان دمكرات كردستان ايران، به خانواده‌ى سربلند شهيدان و خصوصاً شهداى خيزشهاى اخير كردستان اطمينان مى‌دهد تا تحقق آرمانهاى اين شهدا به مبارزه و فعاليت آزاديخواهانه‌اش ادامه مى‌دهد. گرامى باد ياد شهداى راه آزادى پرثمر باد مبارزه‌ى دانشجويان آزاديخواه سرنگون باد حكومت ارتجاع و ديكتاتورى   اتحاديه‌ى دانشجويان دمكرات كردستان ايران 15 آذر 1384   نظر شما در باره این خبر        این متن را برای دوستان خود میل کنید

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

‌

وتووێژی‌ "هه‌واڵ" له‌گه‌ڵ‌ كاك باباعلی‌مێهرپه‌روه‌ر ، ئه‌ندامی ده‌فته‌ری سیاسی، سه‌باره‌ت به‌ پێكهاتنی به‌ره له لایه‌ن حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێرانه‌وه...

|+| نوشته شده توسط رێباز کوردستانی در و ساعت   

  RSS